Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen

Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.

Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen

Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.

Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.

Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.

Waarom corporaties en beleggers verkopen

Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.

In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.

Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.

Een harde klap voor huurders en starters

De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.

Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.

Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.

Cijfers laten trend duidelijk zien

De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.

Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.

Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden

Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.

Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.

Buitenlandse investeerders haken af

Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.

Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:

• De hoge overdrachtsbelasting in Nederland

• Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector

• Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan

Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.

Afnemend buitenlands bezit

De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.

Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.

Politieke en maatschappelijke onrust

De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.

Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.

Structureel probleem vraagt structurele oplossingen

Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.

Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.

Wat betekent dit voor de komende jaren?

Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:

• Minder keuze op de huurmarkt

• Langere wachttijden voor betaalbare woningen

• Stijgende huren, vooral in de vrije sector

• Meer jongeren die langer thuis blijven wonen

Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.

Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe

Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.

Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.

Freek in tranen tijdens festivaloptreden: “We hebben een stukje van onszelf terug”

Voor Suzan & Freek is het een periode vol emoties, liefde en hernieuwde energie. Nadat ze eerder deze week een overweldigend warm onthaal kregen tijdens Concert at Sea, stonden ze gisteren opnieuw op het podium – dit keer op het festival ’t Wonder in Woerden. Wat begon als een feestelijk optreden, groeide al snel uit tot een moment vol betekenis. Want tijdens zijn toespraak tot het publiek, hield Freek het niet droog.

“Het gevoel dat we iets van onszelf hebben teruggekregen,” zei hij, zichtbaar geëmotioneerd. En het publiek? Dat omarmde hem – letterlijk én figuurlijk.

Emotionele toespraak raakt iedereen

Tijdens het optreden nam Freek even de tijd om zich rechtstreeks tot het publiek te richten. Met een trillende stem sprak hij: “Ik heb echt het gevoel dat we sinds gisteren een stukje van onszelf terug hebben. En daar ben ik echt… ontzettend dankbaar voor.”

De zanger, die de afgelopen tijd te maken kreeg met een ingrijpende diagnose, stond daar niet alleen als artiest – maar ook als mens. Zijn emoties liepen hoog op en de tranen begonnen te vloeien. Terwijl hij zijn woorden probeerde af te maken, werd zijn gezicht nat van tranen. Ook Suzan, zijn partner op het podium én in het leven, was zichtbaar ontroerd.

“Suus is zwanger, maar ík heb de hormonen”

Freek, bekend om zijn luchtige humor zelfs in de meest beladen momenten, wist ondanks alles een glimlach op de gezichten van zijn fans te toveren. “Het gekke is,” grapte hij door zijn tranen heen, “Suus is zwanger… maar ík heb de hormonen.”

Het publiek barstte los in applaus, gejuich en warme steunkreten. Het was duidelijk: Suzan & Freek worden niet alleen gewaardeerd om hun muziek, maar ook om hun echtheid en kwetsbaarheid.

De kracht van een podiumcomeback

Het optreden in Woerden volgde kort na een ander bijzonder moment: hun terugkeer op het podium tijdens Concert at Sea. Voor het eerst sinds de bekendmaking van Freeks gezondheidsproblemen stonden ze daar weer samen, hand in hand, voor een uitverkocht veld. De reacties waren hartverwarmend.

Nog vóór ze een noot hadden gezongen, werden Suzan & Freek begroet met een minutenlange staande ovatie. Publiek én organisatie lieten merken hoe blij ze waren met hun terugkeer. Het voelde als een collectieve opluchting: ze zijn er weer.

Een belofte voor de toekomst

Aan het eind van hun optreden tijdens Concert at Sea deed Freek een opvallende belofte aan zijn fans. Hij liet weten dat hij, ondanks alles, de blik op de toekomst blijft richten. “Ik hou van vooruit plannen,” zei hij. En met een twinkeling in zijn ogen: “Concert at Sea, tot volgend jaar!”

Het publiek reageerde uitzinnig. Niet alleen omdat ze genoten hadden van de muziek, maar vooral omdat die woorden zoveel hoop bevatten. Hoop op herstel, op verdere optredens, op leven in het moment – maar ook daarbuiten.

Suzan als steunpilaar

Tijdens datzelfde optreden bedankte Freek openlijk zijn partner Suzan, die een sleutelrol speelde in hun terugkeer naar het podium. “Ik ben alleen maar superblij en superdankbaar dat Suus die keuze heeft gemaakt,” zei hij. “Want ik moest er eerlijk gezegd nog niet aan denken om die teksten weer te zingen.”

Die kwetsbare woorden raakten velen. Want achter de professionele façade schuilt een proces van verwerking, herstel en opnieuw leren vertrouwen op het lichaam – én op het leven.

Suzan, die momenteel in verwachting is van hun eerste kindje, straalde rust en kracht uit. Haar aanwezigheid lijkt voor Freek meer dan ooit een baken van stabiliteit.

Een zomer vol betekenis

Voor Suzan & Freek is deze zomer allesbehalve gewoon. Waar het festivalseizoen normaal in het teken staat van nieuwe muziek en optredens, staat het dit jaar ook symbool voor een persoonlijke overwinning. Het weer op het podium staan, het publiek in de ogen kijken, de microfoon weer vastpakken – het zijn geen kleine stappen.

Fans zijn zich daar sterk van bewust. De reacties op sociale media na beide optredens zijn overweldigend positief. “Wat een moed,” schrijft iemand. “Zo puur en krachtig.” Een ander reageert: “Ik huil mee met Freek. Wat een voorbeeld van veerkracht.”

Verbinding met het publiek

Wat deze optredens bijzonder maakt, is de wederkerige band tussen artiest en publiek. Waar Suzan & Freek zich openstellen en hun emotie tonen, reageren fans met compassie en steun. Het is die verbinding die muziek betekenis geeft, en die hun optreden tot meer maakt dan enkel een show.

Voor veel aanwezigen voelde het alsof ze getuige waren van een intiem moment tussen twee mensen die, ondanks alle uitdagingen, kiezen voor licht, liefde en vooruitkijken. Een verhaal dat – juist in zijn breekbaarheid – kracht uitstraalt.

Van tegenslag naar toekomst

De terugkeer van Suzan & Freek op het podium laat zien hoe muziek ook een vorm van heling kan zijn. Niet alleen voor het publiek, maar ook voor de artiest zelf. Freek verwoordde het treffend: “Ik heb het gevoel dat we weer een stukje van onszelf terug hebben.”

Die woorden, uitgesproken met tranen op het gezicht en een brok in de keel, bleven hangen. Ze resoneerden, juist omdat ze zo echt waren. Geen groot gebaar, geen gespeelde emotie – maar een oprechte reflectie van een man die vecht, leeft en durft te voelen.

Conclusie: hoop en veerkracht als rode draad

De optredens van Suzan & Freek markeren een bijzondere periode in hun carrière en leven. De emotionele uitbarsting van Freek in Woerden werd niet gezien als zwakte, maar juist als een krachtig moment van verbinding. De manier waarop ze samen terugkeren – kwetsbaar, liefdevol, vastberaden – maakt diepe indruk.

Hun verhaal raakt, inspireert en biedt hoop. Niet alleen aan fans, maar ook aan iedereen die te maken heeft gehad met tegenslag. Want zoals Freek het zelf zei: “We zijn er weer. En dat voelt als thuiskomen.”

Op maandagavond heeft Nadia Moussaid haar nieuwe programma “Nadia” gelanceerd met als thema ‘arm zijn in een rijk land’.

Het programma bracht verschillende mensen aan het woord die dagelijks worstelen met het rondkomen met weinig geld.

Het programma stelde de kijker bl00t aan de realiteit van armoede in een rijk land en liet zien hoe moeilijk het kan zijn om te leven met een beperkt budget.

Een van de mensen die in het programma aan het woord kwamen was Nasrien, een moeder van vier kinderen die moet leven van 90 euro per week of soms zelfs minder.

Nasrien is al 23 jaar met schulden en heeft geen geld voor simpele dingen zoals deodorant. Het gezin is afhankelijk van de voedselbank, waar ze vaak ongezonde producten krijgen.

Nasrien vindt het moeilijk om voor haar kinderen drie keer per dag een maaltijd op tafel te zetten en verdeelt de maaltijd die ze krijgt van de voedselbank over de week.

In de winter heeft het gezin nauwelijks de verwarming aan gehad en zaten ze onder dubbele dekens op de bank. Nasrien vertelde dat ze bang was voor een hoge energierekening.

Het gezin heeft weinig geld en daarom kunnen ze veel dingen niet doen. “Wat zij nodig hebben voor school, kan ik niet betalen.

Drogisterij-spulletjes ook niet. Hele simpele dingen.” Haar oudste dochter is zelfs van school gestuurd vanwege de situatie waarin Nasrien leeft. “Ze hebben geen gelijke kans. Ze staan met 3-0 achter.”

Nasrien voelde zich niet gehoord en vond het moeilijk dat haar kinderen moesten lijden onder haar armoede.

Haar zoon Zakariyya werd gepest op school vanwege zijn uiterlijk en de situatie thuis. Hij kreeg van zijn klasgenoten te horen dat zijn gezin in armoede leefde “omdat al het geld gaat naar eten voor jou.”

Nasrien raakte geëmotioneerd door de verhalen van haar kinderen en vertelde dat ze zich niet schaamde, maar wel altijd erg bang was. Ze was bang dat VeiligThuis op de stoep zou staan.

Het programma toonde de struggles van mensen die dagelijks moeten rondkomen met weinig geld. Het liet zien hoe armoede mensen kan isoleren en hen in een uitzichtloze situatie kan brengen. Het programma benadrukte ook dat armoede een monster is dat je van alle kanten pakt, zelfs in een rijk land zoals Nederland.

Dochter Mia van Nasrien benadrukte dat armoede bestaat, zelfs in een rijk land als Nederland. Ze hoopt dat mensen zich bewust worden van de armoedeproblematiek en dat er meer begrip komt voor mensen die dagelijks moeten rondkomen met weinig geld.

Nasrien hoopt ooit uit de schulden te zijn en wil dat ze niet continu hoeft om te kijken naar haar portemonnee. Ze vindt het belangrijk dat ze en haar kinderen een gelijke kans krijgen.