Viraal
Gelekt: Moeder van vermeend slachtoffer Marco Borsato poseert op cover van vies blaadje!
orsato: vijf maanden onvoorwaardelijk
Na jaren van stilte, spanning en speculatie is het zover: de zaak tegen zanger Marco Borsato is inhoudelijk behandeld in de rechtbank. Het 0penbaar Ministerie (OM) heeft een gev*ngenisstraf van vijf maanden onvoorwaardelijk geëist. Volgens justitie is sprake van “ernstig grensoverschrijdend gedrag” richting een destijds vijftienjarig meisje, met wie Borsato volgens het OM een vertrouwensband had opgebouwd.

De zitting, die veel aandacht trok van media en publiek, bood een inkijk in de ingewikkelde verhoudingen tussen de zanger, het meisje en haar moeder. Die laatste speelde een opvallend centrale rol — niet alleen als ouder, maar ook als degene die de eerste melding deed en bewijsmateriaal verzamelde.
De aanklacht: een verstoorde vertrouwensband
Het OM stelt dat Marco Borsato zijn positie als vertrouwenspersoon misbruikte. Hij zou, onder het mom van steun en nabijheid, de grenzen tussen vriendschap en intimiteit hebben overschreden. Het vermeende slachtoffer beschreef hem als iemand die haar hielp tijdens moeilijke periodes, onder andere na het verlies van haar vader. Juist door die nauwe band zou ze moeite hebben gehad om zich te verzetten of te begrijpen wat er precies gebeurde.
In de woorden van de 0fficier van justitie:
“Er was sprake van een ongelijkwaardige relatie waarin een volwassen man de rol van mentor en beschermer aannam, maar die grenzen niet wist te bewaken.”
Volgens het OM is er geen sprake van misverstanden of dubbelzinnigheid. De verklaringen van moeder en dochter zouden “betrouwbaar, consistent en steun vinden in aanvullende bewijsmiddelen.”

De verdediging: ontkenning en twijfel aan geloofwaardigheid
Marco Borsato ontkent de aantijgingen volledig. Volgens zijn verdediging is het beeld dat geschetst wordt “vertekend en onvolledig”. De zanger zou volgens zijn advocaat niet bewust of opzettelijk over grenzen zijn gegaan. Bovendien zou de dynamiek binnen het gezin van het meisje “ongewoon en verwarrend” zijn geweest.
Tijdens zijn eigen verklaring in de rechtbank benadrukte Borsato dat hij zich “achteraf naïef” heeft gevoeld over de sfeer binnen het gezin, waarin volgens hem “op een losjes en vrijpostige manier” over intieme onderwerpen werd gesproken.
“Ik heb dat toen niet als vreemd gezien. Nu besef ik dat ik meer afstand had moeten nemen,” zei Borsato in tranen.
Zijn advocaat wees erop dat het gedrag van de moeder — die jarenlang als voorzitter van zijn fanclub fungeerde — invloed heeft gehad op hoe bepaalde situaties werden beleefd en geïnterpreteerd.
De moeder in het middelpunt
De rol van de moeder van het vermeende slacht0ffer blijft een belangrijk twistpunt. Zij was jarenlang actief in de fanclub van Borsato en stond dicht bij hem. Toen haar dochter haar vertelde wat er zou zijn gebeurd, besloot zij volgens haar verklaring direct actie te ondernemen. Ze verzamelde berichten, foto’s en aantekeningen die volgens haar het bewijs vormden van grensoverschrijdend gedrag.

Toch riepen haar eigen gedragingen en uitspraken veel vragen op — zowel in de rechtszaal als in de publieke opinie.
Tijdens de zitting kwamen meerdere voorbeelden voorbij die volgens sommigen duiden op een verontrustend gezinsklimaat.
Advocaat Veerle Hammerstein noemde het in een uitzending van Jinek “een moreel verwerpelijk gezin”. Ze verwees naar verklaringen waarin beschreven wordt hoe moeder en dochter zich vrijpostig gedroegen tegenover Borsato.
Ook schrijver en tv-persoonlijkheid Özcan Akyol liet zich kritisch uit. Hij sprak over een moment waarop de moeder Borsato naar boven stuurde, terwijl haar dochter “naakt in bed” lag.
“Dat is een rode vlag,” zei Akyol. “Waarom zou je als moeder een volwassen man naar je dochter sturen in zo’n situatie? Dat is volkomen onbegrijpelijk.”
Volgens hem had Borsato die situatie moeten herkennen als grensoverschrijdend en onmiddellijk afstand moeten nemen.

Verwarring en ongemak
Niet alleen in de talkshows, maar ook bij kijkers en volgers van de zaak groeit het gevoel van verwarring. De zaak lijkt meer te draaien om grijze gebieden dan om zwart-witbewijzen.
Bij Shownieuws vertelde presentatrice Tooske Ragas dat ze tijdens de zitting heen en weer werd geslingerd tussen begrip en afkeer.
“Aan de ene kant hoor je dingen waarvan je denkt: dit kan niet. Aan de andere kant zie je een gezin waar de omgangsvormen op zijn zachtst gezegd vreemd waren. Dat maakt het moeilijk om te plaatsen.”
Showbizzkenner Bart Ettekoven wees op de “ongewone situaties” die door meerdere getuigen zijn beschreven: het meisje zou regelmatig naakt door het huis hebben gelopen, terwijl haar moeder en vriendinnen daar schertsend over deden.
Ook journalist Wierd Duk was uitgesproken in zijn analyse.
“Het was een gestoorde band,” zei hij bij Nieuws van de Dag. “Een moeder die behoorlijk kierewiet lijkt, als je het mij vraagt. Ze creëerde een omgeving die bijna uitnodigend was voor wat er vervolgens misging.”
Volgens Duk wekte de moeder door haar gedrag en opmerkingen de indruk dat ze Borsato op een bepaalde manier “verleidde tot nabijheid” die later tegen hem werd gebruikt.
Discussie over schuld en verantwoordelijkheid
In talkshow Vandaag Inside werd eveneens fel gediscussieerd over de zaak. René van der Gijp noemde het “een raar gebeuren waarin Borsato verzeild is geraakt”, terwijl Johan Derksen sprak van “een overs*kst gezin” waarin grenzen structureel werden overschreden.
“Als je ziet in wat voor situatie hij terechtkwam, had hij gewoon weg moeten lopen,” aldus Derksen.
Ook Albert Verlinde vond dat de zanger als publieke figuur beter afstand had moeten houden.
“Je bent een grote ster, met alles wat daarbij komt kijken. Je hoort niet in zo’n vreemd milieu rond te hangen.”
Volgens hem had Borsato’s bekendheid juist reden moeten zijn om elke schijn van ongepastheid te vermijden.
De meningen in Nederland zijn dan ook sterk verdeeld. Sommigen vinden dat Borsato verantwoordelijk is voor zijn eigen keuzes, anderen wijzen op de manipulatieve rol die de moeder mogelijk speelde.
Ophef over oude foto’s
Tegelijkertijd doken er online nieuwe beelden op die opnieuw discussie losmaakten. Op sociale media circuleert een oude coverfoto waarop de moeder van het vermeende slacht0ffer te zien is, met een suggestieve tekst die haar in een kwetsende context plaatst.
De foto, die volgens ingewijden uit de jaren negentig zou stammen, heeft geleid tot verontwaardigde reacties — zowel van mensen die vinden dat ze in diskrediet wordt gebracht, als van critici die zeggen dat het haar geloofwaardigheid als getuige verder ondermijnt.
Hoewel het onduidelijk is wat de herkomst van de foto precies is, benadrukken juristen dat dergelijke beelden geen directe invloed mogen hebben op de strafzaak.
“Wat telt, zijn de verklaringen en de feiten,” aldus een woordvoerder van het OM. “Niet wat er op sociale media circuleert.”
Een zaak vol emoties
Wat deze zaak zo complex maakt, is de emotionele lading aan beide kanten. Er is sprake van diepe pijn, wantrouwen en publieke nieuwsgierigheid. Terwijl de rechtbank zich buigt over de juridische aspecten, blijft de samenleving zoeken naar duiding.
Psychologen wijzen erop dat in situaties waarin een beroemdheid betrokken is, emoties vaak de overhand krijgen boven feiten. Het beeld dat mensen van Borsato hebben — als vaderfiguur, coach en symbool van liefde in zijn muziek — staat haaks op de beschuldigingen.
“We zien hier de botsing tussen reputatie en realiteit,” zegt mediaonderzoeker Esther van Rijswijk. “De zaak-Borsato gaat niet alleen over één persoon, maar over onze perceptie van vertrouwen, macht en intimiteit.”
Hoe nu verder?
De verdediging krijgt binnenkort de gelegenheid haar pleidooi te voeren. Daarin zal worden geprobeerd aan te tonen dat er geen overtuigend bewijs is voor strafbaar gedrag.
De rechter doet naar verwachting binnen enkele weken uitspraak.
Ondertussen houdt Nederland de adem in. Wat de uitkomst ook zal zijn, de zaak-Borsato heeft de publieke opinie diep verdeeld en roept fundamentele vragen op over verantwoordelijkheid, grenzen en de invloed van beroemdheid.
Samenvatting:
-
Het 0penbaar Ministerie eist vijf maanden onvoorwaardelijke celstraf tegen Marco Borsato.
-
Volgens het OM is sprake van “ernstig grensoverschrijdend gedrag” jegens een 15-jarig meisje.
-
De moeder van het vermeende slacht0ffer speelde een centrale rol als melder en verzamelaar van bewijs.
-
Media-analisten en talkshows spreken van een “verontrustende gezinssituatie” met onduidelijke grenzen.
-
De publieke opinie is verdeeld: schuld, naïviteit en manipulatie worden allemaal genoemd.
-
De uitspraak volgt naar verwachting binnen enkele weken.
Viraal
RTL-weervrouw waarschuwt: sneeuwstorm!
Viraal
Paniek: Donald Trump heeft een heel dreigende boodschap voor Europa (NAVO)
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.

Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.

Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.

De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.

Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.
Viraal
Huisarts stuurt Georgia (28) negen keer weg in zes maanden en nu is het te laat: ”Ik moet mijn begrafenis gaan regelen”
Georgia (28) kreeg pas na maanden de juiste diagnose: “Nu heb ik nog hooguit een jaar te leven”
De 28-jarige Georgia-Leigh Gardiner uit het Verenigd Koninkrijk kreeg op vrijdag 13 juni het moeilijkste nieuws dat een jonge moeder zich kan voorstellen: ze heeft een zeldzame, agressieve vorm van maagk*nker en haar prognose is nog maximaal twaalf maanden. Een diagnose die volgens haar voorkomen had kunnen worden, als haar klachten eerder serieus waren genomen.
Eerste klachten: buikkrampen en misselijkheid
De eerste signalen doken op in de zomer van vorig jaar. Georgia voelde zich steeds vaker misselijk en kreeg regelmatig last van buikkrampen. Bezorgd stapte ze naar de huisarts, die haar klachten bestempelde als ‘brandend maagzuur’. Ze kreeg een standaardmedicatie voorgeschreven: lansoprazol, een middel dat normaal helpt bij maagzuurklachten en reflux.
Maar Georgia’s symptomen verdwenen niet. Integendeel: ze verergerden. Al snel kon ze bijna geen voedsel meer verdragen. Binnen een paar maanden viel ze twintig kilo af, zonder dat duidelijk was wat er precies aan de hand was.
“Negen keer werd ik weggestuurd”
In gesprek met Daily Mail vertelt Georgia openhartig over haar zoektocht naar hulp. Ze ging maar liefst negen keer naar de huisarts, maar kreeg steeds opnieuw het gevoel niet serieus genomen te worden. Pas maanden later werd ze eindelijk doorgestuurd naar een speciaal traject voor mensen met onverklaarbare symptomen.
Tijdens een endoscopie – waarbij artsen via de keel het spijsverteringskanaal bekijken – werd besloten dat ze op 13 juni naar het z!ekenhuis moest komen voor de uitslag. Die dag zou haar leven voorgoed veranderen.
Zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker
In het St. James’s University Hospital kreeg Georgia de diagnose linitis plastica, een uiterst zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker die zich snel verspreidt. “In die kamer zakte de grond onder mijn voeten weg,” zegt ze. De artsen ontdekten dat de z!ekte zich al had uitgezaaid naar haar lymfeklieren en andere organen.
Ze kreeg te horen dat de z!ekte ongeneeslijk is en zich in het laatste stadium bevindt. De gemiddelde levensverwachting is een jaar. Maar het enige waar Georgia op dat moment aan kon denken, was haar zoontje Arlo van twee jaar oud. “Hoe kan dit gebeuren terwijl ik een kind heb dat me nog zo nodig heeft?”
Jong, gezond en toch ernstig z!ek
Wat haar situatie nog schrijnender maakt, is dat Georgia verder een gezond leven leidde. “Afgezien van het gewichtsverlies voelde ik me fit. Ik had nooit verwacht dat dit mij zou overkomen. Ik dacht dat ik onaantastbaar was op mijn leeftijd.”
Via een GoFundMe-pagina deelt ze haar verhaal en toekomstplannen. Binnenkort start ze met chemotherapie in de hoop dat de behandeling de groei van de tumor kan afremmen. “Ik wil mijn zoontje zo lang mogelijk bij me hebben. Elke extra dag telt.”
“We halen onze bruiloft naar voren”
Een van Georgia’s dromen was trouwen met haar verloofde. Oorspronkelijk stond hun bruiloft pas over een paar jaar gepland, maar gezien de situatie hebben ze die plannen versneld. “We weten niet of ik er dan nog ben,” vertelt ze openhartig. “Dus willen we nu trouwen, terwijl ik me nog sterk genoeg voel.”
“Het had anders kunnen lopen”
Georgia blijft strijdbaar, maar voelt ook frustratie over hoe haar klachten aanvankelijk zijn behandeld. “Steeds werd mij verteld dat het gewoon maagzuur was. Dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Maar dit type k*nker ontwikkelt zich razendsnel – binnen enkele maanden van stadium één naar stadium vier.”
Ze hoopt met haar verhaal bewustwording te creëren. “Als iemand met aanhoudende klachten niet gehoord wordt, moet er sneller gehandeld worden. Misschien was er dan nog een kans geweest op genezing.”
Hoop, liefde en strijdlust
Hoewel Georgia nu leeft met een beperkte toekomstverwachting, weigert ze op te geven. “Ik ben jong, ik ben sterk, en ik ga vechten. Voor mezelf, maar vooral voor mijn zoontje.”
Op sociale media en via haar crowdfundingactie ontvangt Georgia veel steun. Haar verhaal raakt een snaar, juist omdat het laat zien hoe broos het leven kan zijn – zelfs op jonge leeftijd.
-
Viraal11 maanden geledenMart Hoogkamer gesloopt door eerste nachten met baby: ´Ik kan het nu al niet meer aan´
-
Viraal6 maanden geledenJohn (70) neemt na 42 jaar trouwe dienst afscheid, maar krijgt een onthutsend karig bedankje
-
Viraal12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten
-
Viraal1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Viraal12 maanden geledenAnnechien Steenhuizen plots verdwenen van tv – Speelt er meer in haar leven? Verschrikkelijke reden onthuld!
-
Viraal1 jaar geledenGraatmagere Mark Gillis laat zien hoe dun hij nu is: ”Had niemand verwacht”
-
Viraal10 maanden geledenKim Feenstra in tranen: ‘Ze kunnen me niet zeggen hoeveel tijd we nog hebben…’
-
Viraal10 maanden geledenOma doet alsof ze doof is om ons alle te testen


“Blijf thuis” – maar het blijft druk

