Maxime Meiland en Leroy Molkenboer in zwaar weer: villa in Noordwijk raakt maar niet verkocht

Het droomhuis van Maxime Meiland en haar man Leroy Molkenboer in Noordwijk is inmiddels uitgegroeid tot een nachtmerrie. Wat begon als een luxueuze investering van ruim 2,1 miljoen euro, blijkt nu een financieel blok aan het been te zijn. De woning raakt maar niet verkocht, de prijs is inmiddels fors verlaagd, en de vaste lasten stapelen zich op. Wat is er precies aan de hand, en waarom wil niemand dit riante onderkomen overnemen?

Van droomhuis naar hoofdpijndossier

In 2023 kochten Maxime en Leroy hun vrijstaande villa in het kustplaatsje Noordwijk voor een bedrag van maar liefst 2.195.000 euro. De woning was ruim, stijlvol en op het eerste gezicht een perfecte plek voor hun jonge gezin. Toch bleek het huis achter de schermen een stuk minder perfect dan het ogenschijnlijk leek. Van de ligging aan een drukke weg tot torenhoge energiekosten: het koppel kreeg al snel spijt van hun aankoop.

Het besluit om het huis weer in de verkoop te zetten volgde al snel, maar het proces van verkopen blijkt allesbehalve eenvoudig. Inmiddels is de woning al vier keer in prijs verlaagd, zonder succes. De jongste vraagprijs? 1.795.000 euro – een verschil van exact vier ton ten opzichte van wat het stel zelf betaalde.

Snoeiharde kritiek van expert Alex van Keulen

Niemand minder dan Kopen Zonder Kijken-makelaar Alex van Keulen liet zich recent uit over de situatie en spaarde Maxime en Leroy niet. “Een naïef stel dat zich heeft laten inpakken bij de aankoop,” zo noemde hij hen in duidelijke bewoordingen. Volgens Van Keulen is er bij de aankoop destijds veel te veel betaald voor een woning die op meerdere fronten tekortschiet.

Zo noemt hij de ligging aan een drukke weg een duidelijke minpunt, net als het slecht geïsoleerde karakter van het huis. De woning had oorspronkelijk energielabel G, wat inhoudt dat het pand zeer slecht scoort op energieverbruik en isolatie. Hoewel Maxime later claimde dat ze het label wist op te werken naar een C-label, gelooft Van Keulen daar niets van. “Een paar zonnepanelen en een warmtepomp voor het zwembad veranderen niets aan de isolatie van de woning zelf,” stelt hij.

Zonnepanelen, zwembad en verkooptrucjes

Volgens Van Keulen klinkt het verhaal dat Maxime naar buiten bracht over het aangepaste energielabel meer als een verkooptrucje dan als een daadwerkelijke renovatie. “Er is niets wezenlijks aan het huis veranderd,” benadrukt hij. “Voor datzelfde geld kun je elders een woning met energielabel A kopen. Dat maakt het voor potentiële kopers onaantrekkelijk.”

En gelijk lijkt hij te krijgen. Hoewel het huis met zijn grote tuin en luxe afwerking op papier een aantrekkelijk aanbod lijkt, blijven kopers uit. De realiteit: de woning staat al maanden te koop zonder resultaat.

Vermeende verkoop: van euforie naar teleurstelling

Vorige week leek er eindelijk goed nieuws: Maxime meldde dolenthousiast in Shownieuws dat er een Amerikaans stel geïnteresseerd was in de woning en zelfs een deal had gesloten. Volgens haar ging het om een stel dat “nog nooit in Nederland was geweest, maar direct verliefd werd op het huis.” Ze spraken van een ‘goede prijs’ en Maxime straalde van opluchting en blijdschap.

Helaas bleek dit maar van korte duur. Al de volgende dag kwam de makelaar met de domper van het jaar: de financiering van de potentiële kopers was niet rond te krijgen. De verkoop werd daarmee alsnog afgeblazen en de woning kwam opnieuw op Funda te staan – ditmaal met een vraagprijs van 1.795.000 euro.

Extra kosten en bizarre clausules

Alsof dat nog niet genoeg is, zit er inmiddels ook een opvallende verkoopclausule aan de woning verbonden: wie het huis koopt, is verplicht om ook het meubilair over te nemen, dat volgens Maxime en Leroy een waarde van 100.000 euro vertegenwoordigt. Dat betekent dat de feitelijke aankoopkosten voor de nieuwe koper richting de 1,9 miljoen euro gaan – en dat terwijl het energielabel en de ligging onveranderd zijn gebleven.

En dan zijn er nog de driedubbele woonlasten. Maxime en Leroy hebben inmiddels een nieuwe woning gekocht en verblijven tijdelijk in een tiny house. Dat betekent dat ze momenteel voor drie huizen betalen: de villa in Noordwijk, het tijdelijke onderkomen en hun nieuwe stek. Een dure situatie die op de lange termijn onhoudbaar lijkt.

Een dure les in vastgoed

Voor Maxime Meiland, die bekend werd door haar flamboyante verschijning in Chateau Meiland, is deze situatie een pijnlijke confrontatie met de realiteit van de vastgoedmarkt. Waar ze ooit samen met haar familie met flair en zelfvertrouwen een Frans kasteel wist te transformeren, blijkt het verkopen van een moderne villa in eigen land een stuk lastiger.

Het is bovendien een waardevolle les voor anderen: een prachtig ingericht huis en bekende naam zijn geen garantie voor succes op de woningmarkt. Ligging, energieverbruik, en marktprijs blijven de belangrijkste factoren, en daar lijkt dit huis simpelweg niet op te scoren.

Wat nu?

De toekomst van het pand in Noordwijk blijft onzeker. Met een nog steeds torenhoge vraagprijs, stijgende hypotheekrentes en stijgende maandlasten, is het de vraag hoelang Maxime en Leroy deze situatie nog kunnen volhouden. Zolang er geen koper op de stoep staat, zullen de financiële lasten blijven stijgen.

Toch houdt het stel zich vooralsnog positief. Maxime blijft actief op sociale media, deelt af en toe nog updates over haar dagelijkse leven, maar over de villa blijft het verder stil.

Mogelijk overwegen ze binnenkort nóg een prijsverlaging – iets dat volgens kenners onvermijdelijk lijkt. En wie weet, als de markt hen gunstig gezind is, kunnen ze het hoofdstuk Noordwijk uiteindelijk alsnog afsluiten met minder verlies dan nu dreigt.

Conclusie

Wat begon als een droomhuis voor Maxime Meiland en Leroy Molkenboer is veranderd in een vastgoeddrama waar ze maar moeilijk uit lijken te komen. Met felle kritiek van makelaar Alex van Keulen, mislukte verkooppogingen, en een almaar dalende vraagprijs, wordt het duidelijk dat zelfs BN’ers niet immuun zijn voor de grillen van de huizenmarkt. Of er nog licht aan het einde van de tunnel is? Dat moet de tijd leren – en misschien nog een paar ton minder op de prijskaart.