Viraal
Monique Westenberg gaat aan de haal met Denny Braaf, de vader van de vriendin van André Hazes!
De relatie tussen André Hazes en Monique Westenberg is al jaren onderwerp van gesprek in de Nederlandse showbizzwereld. Niet alleen omdat ze een zoon delen en samen een lange, hobbelige geschiedenis hebben, maar vooral omdat hun relatie symbool is geworden voor de liefde met al zijn ups en downs. Wanneer het stel samen is, leeft heel Nederland mee. En wanneer het uitgaat, ontstaat er vrijwel altijd een nieuwe golf aan speculaties, geruchten en emotionele reacties.

De meest recente breuk, die André tijdens een vakantie in het buitenland bekendmaakte, vormt daarop geen uitzondering. Sindsdien draait de geruchtenmolen op volle toeren en lijkt iedereen mee te willen denken, mee te praten en mee te speculeren over het nieuwe pad dat zowel André als Monique inslaan. In dat web van verhalen duikt één nieuwe naam steeds vaker op: Naomi Braaf, de dochter van zanger Denny Braaf. Wat begon als een onbevestigd gerucht, groeide al snel uit tot een onderwerp dat social media domineert.
Maar er is nóg een bijzonder element dat dit verhaal anders maakt dan alle eerdere hoofdstukken in het liefdesleven van André Hazes: de plotselinge aandacht voor zijn ex Monique, die volgens diverse bronnen een klik zou hebben met niemand minder dan Denny Braaf – de vader van Naomi. Daardoor ontstaat een verhaal dat bijna te toevallig lijkt om waar te zijn: zou Monique, tenminste in theorie, de schoonmoeder van haar eigen ex kunnen worden?
In deze longread van 1500 woorden duiken we dieper in alles wat er speelt: de breuk, de nieuwe geruchten, de reacties uit de showbizz en de mogelijke toekomst van alle betrokkenen.

Een breuk die opnieuw het land bezighoudt
Toen André Hazes bekendmaakte dat zijn relatie met Monique voorbij was, gebeurde dat op een manier die veel mensen verraste. De zanger zat op vakantie toen hij via sociale media liet weten dat hij niet langer samen was met de moeder van zijn zoon. Hoewel het stel al vaker uit elkaar is geweest, voelde dit keer anders: niet alleen door de onverwachte timing, maar ook doordat Monique zelf later duidelijk liet merken dat zij niet op de hoogte was van de aankondiging.
Voor veel mensen riep de manier waarop André het nieuws deelde vragen op. Monique en André hebben een lange geschiedenis, vol liefde, verzoening, scheiding, opnieuw proberen en opnieuw afscheid nemen. Een relatie die al jaren wordt gevolgd door fans, media en kijkers van realityprogramma’s. Het feit dat de breuk dit keer zo plotseling naar buiten kwam, zorgde voor veel commotie.
Toch probeerde Monique, zoals ze vaker heeft gedaan, rust uit te stralen naar de buitenwereld. Ze richtte zich op haar zoon en liet zien dat ze probeert om nuchter en positief te blijven. Maar achter de schermen moet het zonder twijfel een emotionele periode zijn geweest.

Nieuwe naam duikt op: wie is Naomi Braaf?
Het duurde niet lang voordat er nieuwe verhalen opdoken over het liefdesleven van André. Van eerdere relaties weten we inmiddels dat André zelden lang alleen blijft. De zanger heeft in het verleden meerdere keren in korte tijd een nieuwe liefde gevonden, waaronder Bridget Maasland, Sarah van Soelen en later weer terug naar Monique.
Dit keer verscheen een andere naam: Naomi Braaf, de 24-jarige dochter van zanger Denny Braaf. Aanvankelijk bleef het bij geruchten, maar niet veel later bevestigde het management van André dat de twee “een date hebben gehad”.
Maar volgens verschillende bronnen gaat het contact verder terug dan de meeste mensen dachten. Zo zou André al vroeg in februari – rond Valentijnsdag – bloemen naar Naomi hebben gestuurd. Dat detail leidde tot veel vragen, vooral omdat André op dat moment nog samen was met Monique.
Betekent dat dat het contact er al was vóór de breuk? Of gaat het om onschuldige attenties die later meer werden? Het blijft speculeren, want geen van beiden heeft precies willen uitleggen hoe de band tussen hen is ontstaan.
Dat Naomi op jonge leeftijd in de belangstelling staat, is overigens niet vreemd. Ze is zichtbaar op sociale media, komt uit een muzikale familie en heeft dankzij haar vader een eigen netwerk in het showbizzcircuit.

Het leeftijdsverschil wordt onderwerp van gesprek
Een opvallend aspect waar veel mensen commentaar op hebben, is het leeftijdsverschil tussen de betrokkenen. André is 31, Naomi is 24. Een verschil dat eenvoudig te overbruggen lijkt en voor niemand een probleem hoeft te zijn.
Toch wordt het vaak vergeleken met het leeftijdsverschil tussen André en Monique. Monique is 47, zestien jaar ouder dan André. In hun relatie is dit verschil talloze keren onderwerp van discussie geweest – al spraken zij zelf altijd met respect over elkaars volwassenheid, levenservaring en betrokkenheid als ouders.
Toch nemen sommige fans door de recente ontwikkelingen opnieuw dat verschil als vertrekpunt in hun reacties: misschien zoekt André iemand dichter bij zijn eigen levensfase. Misschien verlangt Monique juist naar meer stabiliteit of gelijkwaardigheid. Of misschien is leeftijd simpelweg nooit het kernpunt geweest, maar wordt het nu door het publiek gebruikt als verklarend element.
Of dat terecht is, blijft een open vraag. Liefde laat zich tenslotte zelden vangen in jaartallen.
Mark Gillis zorgt voor onverwachte hilariteit
Tijdens een interview liet realityster Mark Gillis een opmerkelijke uitspraak doen: hij gaf toe dat hij Monique aantrekkelijk vindt. Hij had haar nog nooit ontmoet, maar hij zou het volgens eigen zeggen “geen probleem” vinden als ze eens met hem een drankje zou drinken.
Zijn opmerking was bedoeld als een compliment, maar zorgde tegelijkertijd voor veel hilarische reacties online. In talkshows en op sociale media werd druk gespeculeerd over een mogelijke flirt of zelfs een ontmoeting. Tegelijkertijd werd ook opgemerkt dat Mark, die nog geen 30 is, nóg jonger is dan André – wat de grap alleen maar versterkte.
Voor Monique was deze publieke flirt vooral aanleiding voor luchtige reacties. Ze heeft niet inhoudelijk gereageerd, maar kenners geven aan dat ze vooral bezig is met rust, haar werk, haar rol als moeder en haar eigen welzijn.
De meest bizarre wending: geruchten rond Monique en… Denny Braaf
Alsof het scenario nog niet surrealistisch genoeg was, kwam er nog een ander gerucht bij. Volgens verschillende bronnen zou Monique namelijk in contact staan met Denny Braaf, de vader van Naomi – de vrouw die nu aan André wordt gelinkt.
Een opmerkelijke situatie, die door sommigen als toevallig werd gezien en door anderen als iets dat “te perfect was voor een dramaserie”. Op sociale media werd druk gespeculeerd:
-
Zou Monique inderdaad aan het flirten zijn met Denny?
-
Is het gewoon een vriendschap?
-
Of is het vooral een kwestie van misinterpretatie en geruchtenvorming?
Binnen de showbizzwereld blijft het voorlopig vooral een verhaal dat met een knipoog wordt verteld. Niets is bevestigd en zowel Monique als Denny heeft geen enkele uitspraak gedaan die daarop wijst. Toch blijft het verhaal hangen, vooral omdat het in theorie een unieke situatie zou creëren: ex-partners die via hun nieuwe relaties ineens schoonfamilie van elkaar zouden kunnen worden.
De humoristische reacties logen er niet om:
-
“Dit is een Netflix-serie in wording.”
-
“Monique als schoonmoeder van André? Dat verzin je niet!”
-
“Het lijkt wel fictie, maar het gebeurt echt.”
Wat betekent dit alles voor Monique?
De afgelopen jaren hebben laten zien dat Monique ontzettend sterk is, zowel in de media-aandacht als in haar privéleven. Ze is een toegewijde moeder, ze heeft talloze mensen geraakt met haar openheid over moeilijke momenten, en ze heeft laten zien dat ze altijd het belang van haar zoon vooropstelt.
Nu ze opnieuw in een achtbaan van publieke aandacht is beland, lijkt ze opnieuw te kiezen voor rust en waardigheid. Ze doet geen uitspraken over André’s nieuwe contacten, ze plaatst geen verwijtende berichten op sociale media en ze blijft positief in haar communicatie naar de buitenwereld.
Maar dat betekent niet dat de afgelopen periode gemakkelijk was. De breuk, de manier waarop die naar buiten kwam, de plotselinge aandacht voor nieuwe romances en de geruchten rond haar eigen leven suizen ongetwijfeld door haar hoofd.
Toch blijkt uit reacties van mensen in haar omgeving dat Monique zich richt op de toekomst – een toekomst waarin zij wellicht iemand ontmoet die bij haar past, haar waardeert en met wie ze een nieuwe start kan maken.
Hoe nu verder voor André?
Voor André lijkt dit een periode van nieuwe stappen. Zijn carrière staat opnieuw in de schijnwerpers, zijn muziek blijft goed beluisterd worden en zijn privéleven blijft, hoe dan ook, een groot thema in de pers. Als zijn contact met Naomi uitgroeit tot een serieuze relatie, zal dat ongetwijfeld nieuwe reacties oproepen.
Tegelijkertijd blijft de vraag hoe hij zijn rol als vader blijft invullen, hoe hij omgaat met zijn eigen emoties en hoe hij onafhankelijk van de buitenwereld zijn keuzes maakt.
Conclusie: een verhaal dat blijft evolueren
Wat begon als een breuk tussen André en Monique, groeide in korte tijd uit tot een verhaal vol wendingen, nieuwe relaties, geruchten en onverwachte kruisverbanden. Of André en Naomi daadwerkelijk een stel worden, of Monique en Denny echt een klik hebben, of alles uiteindelijk een storm in een glas water blijkt te zijn – het maakt duidelijk dat de betrokken personen door veel mensen gevolgd worden.
Inmiddels lijkt voor iedereen hetzelfde te gelden: het leven gaat door, in nieuwe vormen, met nieuwe kansen en nieuwe hoofdstukken. En zoals altijd bij bekende Nederlanders kijkt het land mee, soms kritisch, soms meelevend, maar altijd nieuwsgierig.
Viraal
RTL-weervrouw waarschuwt: sneeuwstorm!
Viraal
Paniek: Donald Trump heeft een heel dreigende boodschap voor Europa (NAVO)
De toon is ogenschijnlijk geruststellend, maar onder de oppervlakte wringt er iets. Met een nieuwe boodschap op zijn eigen platform, Truth Social, probeert Donald Trump Europese bondgenoten kalm te houden over de toekomst van de NAVO. Tegelijkertijd zaait hij twijfel over de wederzijdse loyaliteit binnen het bondgenootschap. Het resultaat is een boodschap die zowel geruststelling als ondermijning in zich draagt — en die in Europa met argusogen wordt gelezen.

Een belofte met een voorbehoud
Trump schrijft dat de Verenigde Staten “er altijd zullen zijn” voor de NAVO, zelfs in het hypothetische geval dat het bondgenootschap er niet zou zijn voor Amerika. Op het eerste gezicht klinkt dat als een verzekering van solidariteit. Maar juist die toevoeging roept vragen op. Want waarom zo expliciet benadrukken dat die steun mogelijk eenrichtingsverkeer is?
Met die formulering lijkt Trump niet alleen bondgenoten te willen geruststellen, maar ook een boodschap af te geven aan zijn eigen achterban: dat de Verenigde Staten zich niet vanzelfsprekend afhankelijk moeten voelen van anderen. Het is een subtiel, maar betekenisvol verschil in toon dat past bij zijn bredere visie op internationale samenwerking.

Twijfel over wederkerigheid
Centraal in Trumps boodschap staat zijn twijfel over de vraag of de NAVO de Verenigde Staten daadwerkelijk zou steunen als het land in een ernstige crisis zou belanden. Hij stelt die vraag openlijk, zonder nuance of diplomatieke omweg. Daarmee suggereert hij dat solidariteit binnen het bondgenootschap volgens hem geen vanzelfsprekend gegeven is.
Voor veel Europese landen is juist dat principe — “één voor allen, allen voor één” — de kern van de NAVO. Het openlijk ter discussie stellen daarvan raakt aan het fundament van het bondgenootschap. Ook al zegt Trump niet letterlijk dat Amerika zich zou terugtrekken, de suggestie alleen al kan het gevoel van zekerheid aantasten.

De Verenigde Staten als spil van afschrikking
Trump benadrukt in zijn bericht opnieuw dat de Verenigde Staten volgens hem de enige echte militaire afschrikking vormen tegenover grootmachten als China en Rusland. In zijn visie worden deze landen vooral geïmponeerd door Amerikaanse militaire macht, en niet door het collectieve vermogen van de NAVO als geheel.
Daarmee plaatst hij Amerika nadrukkelijk boven de andere lidstaten. Europese landen zouden volgens die redenering vooral meeliften op de kracht en investeringen van Washington. Het is een beeld dat Trump al vaker heeft geschetst en dat aansluit bij zijn kritiek op landen die volgens hem te weinig bijdragen aan gezamenlijke defensie-uitgaven.

Kritiek op Europese defensie-inspanningen
Volgens Trump zou zonder Amerikaanse betrokkenheid de militaire afschrikking van de NAVO grotendeels verdwijnen. Hij suggereert dat Rusland en China in dat scenario nauwelijks respect of vrees zouden hebben voor het bondgenootschap. Dat is een stevige uitspraak, die voorbijgaat aan decennia van Europese defensieopbouw en gezamenlijke militaire capaciteiten.
Hoewel het waar is dat de Verenigde Staten een cruciale rol spelen binnen de NAVO, beschikken Europese landen samen over aanzienlijke middelen, technologie en expertise. De NAVO is juist ontworpen als collectief, waarin krachten worden gebundeld. Door die gezamenlijke kracht te reduceren tot vooral Amerikaanse macht, ontstaat een eenzijdig narratief.
Europese reacties: voorzichtig en bezorgd
In Europese hoofdsteden wordt Trumps boodschap met gemengde gevoelens ontvangen. Officieel overheerst voorzichtigheid: diplomaten en regeringsleiders benadrukken dat de NAVO sterker is dan individuele uitspraken en dat samenwerking de kern blijft. Tegelijk klinkt er achter de schermen bezorgdheid.
Want uitspraken als deze hebben impact, ook als ze niet gepaard gaan met direct beleid. Ze voeden twijfel, niet alleen bij regeringen, maar ook bij burgers. De vraag of de Verenigde Staten onder een mogelijk toekomstig presidentschap van Trump onvoorwaardelijk achter Europa blijven staan, wordt steeds vaker hardop gesteld.
Strategische communicatie of politieke druk?
Critici zien in Trumps woorden een vorm van strategische druk. Door twijfel te zaaien over Amerikaanse steun, zou hij Europese landen willen aansporen om meer te investeren in defensie en minder afhankelijk te worden van Washington. In dat licht is zijn boodschap minder een waarschuwing en meer een onderhandelingstactiek.
Tegelijkertijd is het risico van die benadering groot. Het herhaaldelijk ter discussie stellen van solidariteit kan juist datgene ondermijnen wat de NAVO sterk maakt: vertrouwen. En vertrouwen is in internationale veiligheid net zo belangrijk als tanks en vliegtuigen.
Het bredere plaatje
Trumps uitspraken passen in een langere lijn van sceptische opmerkingen over multilaterale samenwerking. Hij bekijkt internationale verbanden vooral door een kosten-batenbril, waarbij directe voordelen voor de Verenigde Staten centraal staan. Dat botst met de Europese visie, waarin stabiliteit, voorspelbaarheid en langdurige samenwerking vaak zwaarder wegen.
Voor Europa is de NAVO niet alleen een militair bondgenootschap, maar ook een politiek symbool van trans-Atlantische verbondenheid. Elke suggestie dat die verbondenheid conditioneel is, raakt aan dat beeld.
Een boodschap met dubbele bodem
Wat Trump precies beoogt met zijn recente uitlatingen, blijft onderwerp van interpretatie. Voorstanders zien een realist die duidelijke vragen stelt en eerlijk is over machtsverhoudingen. Tegenstanders zien een politicus die bewust onzekerheid creëert en daarmee geopolitieke stabiliteit onder druk zet.
Feit is dat zijn woorden, hoe kort ook, een lange schaduw werpen. In een tijd waarin internationale verhoudingen al gespannen zijn, worden uitspraken over loyaliteit en steun extra zwaar gewogen.
Conclusie
Donald Trumps boodschap aan Europa is allesbehalve eenduidig. Hij belooft steun aan de NAVO, maar koppelt die belofte aan twijfel en voorwaarden. Daarmee probeert hij tegelijkertijd gerust te stellen én zijn kritische visie op het bondgenootschap te benadrukken. Voor Europa is het opnieuw een herinnering aan hoe afhankelijk internationale veiligheid kan zijn van politieke toon en persoonlijke overtuigingen.
Of deze woorden uiteindelijk vooral bedoeld zijn als verkiezingsretoriek of als voorbode van concreet beleid, zal de toekomst uitwijzen. Maar duidelijk is dat ze het debat over de rol van de Verenigde Staten binnen de NAVO opnieuw hebben aangewakkerd — en dat debat zal voorlopig niet verstommen.
Viraal
Huisarts stuurt Georgia (28) negen keer weg in zes maanden en nu is het te laat: ”Ik moet mijn begrafenis gaan regelen”
Georgia (28) kreeg pas na maanden de juiste diagnose: “Nu heb ik nog hooguit een jaar te leven”
De 28-jarige Georgia-Leigh Gardiner uit het Verenigd Koninkrijk kreeg op vrijdag 13 juni het moeilijkste nieuws dat een jonge moeder zich kan voorstellen: ze heeft een zeldzame, agressieve vorm van maagk*nker en haar prognose is nog maximaal twaalf maanden. Een diagnose die volgens haar voorkomen had kunnen worden, als haar klachten eerder serieus waren genomen.
Eerste klachten: buikkrampen en misselijkheid
De eerste signalen doken op in de zomer van vorig jaar. Georgia voelde zich steeds vaker misselijk en kreeg regelmatig last van buikkrampen. Bezorgd stapte ze naar de huisarts, die haar klachten bestempelde als ‘brandend maagzuur’. Ze kreeg een standaardmedicatie voorgeschreven: lansoprazol, een middel dat normaal helpt bij maagzuurklachten en reflux.
Maar Georgia’s symptomen verdwenen niet. Integendeel: ze verergerden. Al snel kon ze bijna geen voedsel meer verdragen. Binnen een paar maanden viel ze twintig kilo af, zonder dat duidelijk was wat er precies aan de hand was.
“Negen keer werd ik weggestuurd”
In gesprek met Daily Mail vertelt Georgia openhartig over haar zoektocht naar hulp. Ze ging maar liefst negen keer naar de huisarts, maar kreeg steeds opnieuw het gevoel niet serieus genomen te worden. Pas maanden later werd ze eindelijk doorgestuurd naar een speciaal traject voor mensen met onverklaarbare symptomen.
Tijdens een endoscopie – waarbij artsen via de keel het spijsverteringskanaal bekijken – werd besloten dat ze op 13 juni naar het z!ekenhuis moest komen voor de uitslag. Die dag zou haar leven voorgoed veranderen.
Zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker
In het St. James’s University Hospital kreeg Georgia de diagnose linitis plastica, een uiterst zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker die zich snel verspreidt. “In die kamer zakte de grond onder mijn voeten weg,” zegt ze. De artsen ontdekten dat de z!ekte zich al had uitgezaaid naar haar lymfeklieren en andere organen.
Ze kreeg te horen dat de z!ekte ongeneeslijk is en zich in het laatste stadium bevindt. De gemiddelde levensverwachting is een jaar. Maar het enige waar Georgia op dat moment aan kon denken, was haar zoontje Arlo van twee jaar oud. “Hoe kan dit gebeuren terwijl ik een kind heb dat me nog zo nodig heeft?”
Jong, gezond en toch ernstig z!ek
Wat haar situatie nog schrijnender maakt, is dat Georgia verder een gezond leven leidde. “Afgezien van het gewichtsverlies voelde ik me fit. Ik had nooit verwacht dat dit mij zou overkomen. Ik dacht dat ik onaantastbaar was op mijn leeftijd.”
Via een GoFundMe-pagina deelt ze haar verhaal en toekomstplannen. Binnenkort start ze met chemotherapie in de hoop dat de behandeling de groei van de tumor kan afremmen. “Ik wil mijn zoontje zo lang mogelijk bij me hebben. Elke extra dag telt.”
“We halen onze bruiloft naar voren”
Een van Georgia’s dromen was trouwen met haar verloofde. Oorspronkelijk stond hun bruiloft pas over een paar jaar gepland, maar gezien de situatie hebben ze die plannen versneld. “We weten niet of ik er dan nog ben,” vertelt ze openhartig. “Dus willen we nu trouwen, terwijl ik me nog sterk genoeg voel.”
“Het had anders kunnen lopen”
Georgia blijft strijdbaar, maar voelt ook frustratie over hoe haar klachten aanvankelijk zijn behandeld. “Steeds werd mij verteld dat het gewoon maagzuur was. Dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Maar dit type k*nker ontwikkelt zich razendsnel – binnen enkele maanden van stadium één naar stadium vier.”
Ze hoopt met haar verhaal bewustwording te creëren. “Als iemand met aanhoudende klachten niet gehoord wordt, moet er sneller gehandeld worden. Misschien was er dan nog een kans geweest op genezing.”
Hoop, liefde en strijdlust
Hoewel Georgia nu leeft met een beperkte toekomstverwachting, weigert ze op te geven. “Ik ben jong, ik ben sterk, en ik ga vechten. Voor mezelf, maar vooral voor mijn zoontje.”
Op sociale media en via haar crowdfundingactie ontvangt Georgia veel steun. Haar verhaal raakt een snaar, juist omdat het laat zien hoe broos het leven kan zijn – zelfs op jonge leeftijd.
-
Viraal11 maanden geledenMart Hoogkamer gesloopt door eerste nachten met baby: ´Ik kan het nu al niet meer aan´
-
Viraal6 maanden geledenJohn (70) neemt na 42 jaar trouwe dienst afscheid, maar krijgt een onthutsend karig bedankje
-
Viraal12 maanden geledenZangeres Maan laat op podium zien wat ze in huis heeft tijdens optreden. Daar kunnen de mannen wel van genieten
-
Viraal1 jaar geledenHardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’
-
Viraal12 maanden geledenAnnechien Steenhuizen plots verdwenen van tv – Speelt er meer in haar leven? Verschrikkelijke reden onthuld!
-
Viraal1 jaar geledenGraatmagere Mark Gillis laat zien hoe dun hij nu is: ”Had niemand verwacht”
-
Viraal10 maanden geledenKim Feenstra in tranen: ‘Ze kunnen me niet zeggen hoeveel tijd we nog hebben…’
-
Viraal10 maanden geledenOma doet alsof ze doof is om ons alle te testen

“Blijf thuis” – maar het blijft druk

