Oostenrijk grijpt keihard in tegen burka’s: maatregel veroorzaakt flinke ophef – Tagviraal
Connect with us

Viraal

Oostenrijk grijpt keihard in tegen burka’s: maatregel veroorzaakt flinke ophef

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Waarom Oostenrijk inzet op zichtbaarheid in de openbare ruimte: openheid als basis voor ontmoeting

In Oostenrijk worden duidelijke richtlijnen gehanteerd rondom zichtbaarheid in publieke ruimtes. De gedachte hierachter is simpel én betekenisvol: mensen voelen zich prettiger, veiliger en meer verbonden wanneer gezichten zichtbaar zijn. Door letterlijk open naar elkaar te zijn, ontstaat er ruimte voor contact, wederzijds begrip en sociale samenhang.

Een open samenleving begint bij herkenbaarheid

De Oostenrijkse overheid benadrukt het belang van een toegankelijke samenleving waarin iedereen elkaar makkelijk kan aanspreken. Wanneer gezichten zichtbaar zijn, wordt het eenvoudiger om een glimlach of vriendelijke blik op te merken. Zulke non-verbale signalen versterken het gevoel van menselijk contact. Volgens beleidsmakers draagt dit bij aan een samenleving waarin mensen zich gezien, gehoord en welkom voelen.

Voor mensen met publieke beroepen – denk aan zorgmedewerkers, leraren en winkelpersoneel – is het bovendien praktisch als anderen hen kunnen herkennen. Ook toeristen waarderen de open en toegankelijke sfeer die op deze manier wordt gecreëerd.

De wet: zichtbaarheid op specifieke plekken

In Oostenrijk geldt een wet die stelt dat gezichten zichtbaar moeten blijven op bepaalde openbare locaties, zoals in overheidsgebouwen, trams, scholen en zorginstellingen. Deze richtlijn geldt niet in privésituaties of religieuze instellingen. In de persoonlijke sfeer – thuis of in een geloofshuis – staat de vrijheid van expressie en overtuiging voorop.

Het doel is niet om mensen te beperken, maar om duidelijkheid te scheppen in situaties waarin zichtbaarheid communicatie en veiligheid bevordert. De wet biedt daarmee houvast, terwijl er tegelijkertijd ruimte blijft voor culturele en persoonlijke diversiteit.

Voorbeeld uit de praktijk: benaderen met respect

Een recente situatie in een Oostenrijkse winkelstraat laat zien hoe de regels op een respectvolle manier worden uitgelegd. Een gezin werd vriendelijk aangesproken nadat een vrouw kleding droeg die haar gezicht volledig bedekte. Het gesprek verliep kalm en begripvol. Er werd uitgelegd waarom zichtbaarheid op die locatie van belang was, en de betrokkenen luisterden met open houding.

Volgens omstanders was het bijzonder om te zien hoe goed de communicatie verliep. De positieve toon van het gesprek werd geprezen op sociale media en diende voor velen als voorbeeld van hoe regels en respect prima kunnen samengaan.

Publieke reacties: een mix van herkenning en nuance

De video van het winkelgesprek ging viraal. Veel mensen uit Oostenrijk en andere Europese landen reageerden positief. Zij benadrukten hoe prettig het is dat zulke regels helder en vriendelijk worden gecommuniceerd. Sommigen stelden dat duidelijke richtlijnen het dagelijkse leven overzichtelijker maken, terwijl anderen juist de empathische benadering prezen.

Toch waren er ook mensen die wezen op het belang van persoonlijke expressie. Voor hen is kleding een onderdeel van hun identiteit. Zij hopen dat wetgeving ruimte blijft geven voor nuance en diversiteit. Een veelgehoorde oproep: zoek naar balans tussen herkenbaarheid en vrijheid.

Waarom het onderwerp leeft in heel Europa

Niet alleen Oostenrijk houdt zich bezig met deze thematiek. Ook andere landen, zoals Frankrijk, België en Nederland, hebben richtlijnen over zichtbaarheid in openbare ruimten. De precieze invulling verschilt, maar het idee is vaak hetzelfde: bevorderen van open communicatie en veiligheid in drukke of publieke situaties.

In Frankrijk is er al langer wetgeving rond gezichtsbedekking in publieke ruimtes. België heeft soortgelijke regels opgenomen in landelijke wetgeving. Nederland hanteert ook richtlijnen voor bepaalde sectoren, zoals onderwijs en openbaar vervoer.

Deze ontwikkelingen laten zien dat veel Europese landen nadenken over hoe zichtbaarheid en vrijheid zich tot elkaar verhouden – en hoe je hierin recht kunt doen aan zowel veiligheid als diversiteit.

Binnen versus buiten: waar ligt de grens?

In Oostenrijk wordt een duidelijk onderscheid gemaakt tussen publieke en private ruimtes. In je eigen huis, of binnen geloofshuizen, gelden de zichtbaarheidsregels niet. Daarmee erkent de overheid dat vrijheid van overtuiging en culturele expressie belangrijk zijn, zeker in persoonlijke contexten.

In publieke ruimtes daarentegen ligt de nadruk op overzichtelijkheid, sociale cohesie en communicatie. Door dit onderscheid blijven beide waarden – openheid én autonomie – overeind staan.

Europa’s zoektocht naar evenwicht

Binnen Europa zijn de meningen verdeeld over hoe ver regelgeving mag of moet gaan. Sommige landen kiezen voor heldere, uniforme regels; andere stellen zich flexibeler op en vertrouwen meer op vrijwillige naleving. Deze verschillen zijn vaak het gevolg van culturele tradities, politieke geschiedenis of de manier waarop samenleven wordt ingevuld.

Toch is er ook veel wederzijdse inspiratie. Landen kijken naar elkaars aanpak en leren van praktijkvoorbeelden. Daardoor ontstaat een levendig debat over hoe je het beste omgaat met thema’s als zichtbaarheid, veiligheid en inclusie.

Wat maakt de Oostenrijkse aanpak opvallend?

De kracht van de Oostenrijkse richtlijn zit in de helderheid én de toon. De wet is duidelijk, maar wordt in praktijk uitgelegd met begrip en respect. Dat zorgt ervoor dat inwoners én bezoekers weten waar ze aan toe zijn, zonder dat er een harde sfeer ontstaat.

Door goede voorlichting en open communicatie voelen mensen zich sneller op hun gemak. Dat is niet alleen prettig voor inwoners, maar ook gunstig voor toeristen. Oostenrijk staat bekend als gastvrij vakantieland, en die reputatie wordt versterkt door een samenleving die inzet op verbinding.

Blik op de toekomst

De komende jaren zullen Europese landen dit soort thema’s blijven bespreken. Want hoewel zichtbaarheid belangrijk is, staat ook de behoefte aan zelfexpressie centraal in moderne samenlevingen. Het is de kunst om een balans te vinden waarin mensen zich én veilig én vrij voelen.

Wat duidelijk is: de manier waarop we elkaar benaderen – met openheid, respect en interesse – is minstens zo belangrijk als de regels zelf. Zolang het gesprek gaande blijft en verschillen met begrip worden besproken, ontstaat er ruimte voor groei.

Een samenleving waarin mensen elkaar durven aan te kijken én de ruimte krijgen om zichzelf te zijn, is een samenleving met perspectief.


Kernpunten:

  • Oostenrijk stimuleert zichtbaarheid in de openbare ruimte om communicatie en veiligheid te bevorderen.

  • De regels gelden alleen in publieke context; privé en religieuze omgevingen zijn uitgezonderd.

  • De aanpak is gebaseerd op duidelijkheid én vriendelijkheid.

  • Ook andere Europese landen werken aan soortgelijke richtlijnen.

  • De balans tussen openheid en vrijheid is voortdurend in ontwikkeling.

Viraal

Nasrien en haar kinderen kunnen amper rondkomen: ”Weekgeld veel te laag”

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Op maandagavond heeft Nadia Moussaid haar nieuwe programma “Nadia” gelanceerd met als thema ‘arm zijn in een rijk land’.

Het programma bracht verschillende mensen aan het woord die dagelijks worstelen met het rondkomen met weinig geld.

Het programma stelde de kijker bl00t aan de realiteit van armoede in een rijk land en liet zien hoe moeilijk het kan zijn om te leven met een beperkt budget.

Een van de mensen die in het programma aan het woord kwamen was Nasrien, een moeder van vier kinderen die moet leven van 90 euro per week of soms zelfs minder.

Nasrien is al 23 jaar met schulden en heeft geen geld voor simpele dingen zoals deodorant. Het gezin is afhankelijk van de voedselbank, waar ze vaak ongezonde producten krijgen.

Nasrien vindt het moeilijk om voor haar kinderen drie keer per dag een maaltijd op tafel te zetten en verdeelt de maaltijd die ze krijgt van de voedselbank over de week.

In de winter heeft het gezin nauwelijks de verwarming aan gehad en zaten ze onder dubbele dekens op de bank. Nasrien vertelde dat ze bang was voor een hoge energierekening.

Het gezin heeft weinig geld en daarom kunnen ze veel dingen niet doen. “Wat zij nodig hebben voor school, kan ik niet betalen.

Drogisterij-spulletjes ook niet. Hele simpele dingen.” Haar oudste dochter is zelfs van school gestuurd vanwege de situatie waarin Nasrien leeft. “Ze hebben geen gelijke kans. Ze staan met 3-0 achter.”

Nasrien voelde zich niet gehoord en vond het moeilijk dat haar kinderen moesten lijden onder haar armoede.

Haar zoon Zakariyya werd gepest op school vanwege zijn uiterlijk en de situatie thuis. Hij kreeg van zijn klasgenoten te horen dat zijn gezin in armoede leefde “omdat al het geld gaat naar eten voor jou.”

Nasrien raakte geëmotioneerd door de verhalen van haar kinderen en vertelde dat ze zich niet schaamde, maar wel altijd erg bang was. Ze was bang dat VeiligThuis op de stoep zou staan.

Het programma toonde de struggles van mensen die dagelijks moeten rondkomen met weinig geld. Het liet zien hoe armoede mensen kan isoleren en hen in een uitzichtloze situatie kan brengen. Het programma benadrukte ook dat armoede een monster is dat je van alle kanten pakt, zelfs in een rijk land zoals Nederland.

Dochter Mia van Nasrien benadrukte dat armoede bestaat, zelfs in een rijk land als Nederland. Ze hoopt dat mensen zich bewust worden van de armoedeproblematiek en dat er meer begrip komt voor mensen die dagelijks moeten rondkomen met weinig geld.

Nasrien hoopt ooit uit de schulden te zijn en wil dat ze niet continu hoeft om te kijken naar haar portemonnee. Ze vindt het belangrijk dat ze en haar kinderen een gelijke kans krijgen.

Verder lezen

Viraal

Afghaans gezin met acht kinderen weigert villa en maakt erge ruzie met COA

Avatar foto

Gepubliceerd

op

Op dinsdagmiddag vond er een bijzondere rechtszaak plaats in de rechtbank van Almelo.

Het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) stond tegenover een Afghaans gezin met acht minderjarige kinderen dat momenteel in het asielzoekerscentrum in Almelo verblijft.

Het COA wil dat de familie vertrekt uit het azc nadat zij enige tijd geleden een toegewezen woning weigerden.

De vader, moeder en kinderen hebben afgelopen zomer een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd gekregen.

Het huisvestingsgesprek

In augustus vorig jaar vond er een huisvestingsgesprek plaats tussen de familie en het COA. Tijdens dit gesprek werd de familie geïnformeerd over het feit dat zij eenmalig een woning toegewezen krijgen door het COA.

Er werd ook gevraagd of er bepaalde criteria waren voor de woning. Volgens het COA waren er op dat moment geen criteria.

2014-03-13 13:17:21 ZEIST – Asielzoekers arriveren bij het nieuw geopende azc in Zeist. Een deel van de bebouwing van het voormalige militaire terrein is aangepast om zo’n 370 personen te kunnen huisvesten. ANP REMKO DE WAAL

Aanbod woning

In november kreeg de familie een woning aangeboden in de gemeente Tholen. Deze woning voldeed aan de eisen van het COA.

Echter, begin februari werd duidelijk dat de familie de woning weigerde. Vervolgens vonden er verschillende gesprekken plaats tussen het COA en de familie waarbij het COA aangaf de weigering ongegrond te vinden.

Ontruiming

Omdat de familie het azc weigert te verlaten, wil het COA nu overgaan tot ontruiming van de woning in het asielzoekerscentrum.

Tijdens de rechtszaak werd duidelijk dat het niet aan de toegewezen woning zelf ligt, want deze voldoet aan de eisen.
vluchtelingen

Echter, één van de kinderen krijgt een behandeling tegen schisis in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam.
ter apel

De familie zal hier regelmatig moeten zijn en volgens hen is de afstand met de aangewezen woning te groot.

Volgens het COA ligt de aangeboden woning hemelsbreed binnen vijftig kilometer vanaf het Erasmus, wat binnen de maximale afstand valt die het COA hanteert.

De communicatie

Volgens de advocaat van de familie kan het bieden van vier weken om een passende woonruimte te vinden desastreuze gevolgen hebben.

2014-03-13 13:17:21 ZEIST – Asielzoekers arriveren bij het nieuw geopende azc in Zeist. Een deel van de bebouwing van het voormalige militaire terrein is aangepast om zo’n 370 personen te kunnen huisvesten. ANP REMKO DE WAAL

De familie heeft acht minderjarige kinderen en als de rechtbank ingaat op het toewijzen van deze vordering, komt dit gezin op straat te staan.

De vraag is of het gezin bij elkaar kan blijven. Daarnaast benadrukt de raadsvrouw die de familie bijstaat dat het niet duidelijk is of de familie goed is geïnformeerd.
vluchtelingen

De vader is analfabeet en kan geen Nederlands of Engels spreken, wat de communicatie met het COA bemoeilijkt.
ter apel

Unieke zaak

Voor het COA is dit een unieke zaak. Het is de eerste ontruimingsprocedure in de rechtbank.

Verder lezen

Viraal

Moeder in wanhoop door ‘slechts’ 4.700 euro uitkering bij elkaar

Avatar foto

Gepubliceerd

op

De Belgische moeder Ruby Romain uit Nieuwerkerken heeft geen simpel leven. Ze is alleenstaande moeder en ze moet alleen voor haar drie kinderen zorgen.

Ook zij heeft last van de steeds maar stijgende prijzen. De moeder zit naar eigen zeggen in zak en as. “Ik leef al jaren in de totale wanhoop”, klinkt het.

“Iemand die het niet heeft meegemaakt, kan het zich niet voorstellen wat het is om kinderen alleen te moeten opvoeden.”

Ruby stond er alleen voor toen ze in 2019 door haar echtgenoot in de steek werd gelaten. Nu moet ze alleen zorgen voor haar tweeling Kieran en Killian van 10 en haar 15-jarige dochter Alessa.

De moeder geeft aan dat haar leven moeilijk en lastig is. De tweeling heeft namelijk ADHD en autisme. Haar uitkering van 1.400 euro is nog het grootste struikelblok.

Ruby legt uit: “Er komt nog wel 968 euro kindergeld en 300 euro aan alimentatie bij. Dat komt alles bij elkaar op een bedrag van 4.700 euro.”

Op het eerste zicht zou je denken dat dit bedrag toch ruim voldoende moet zijn. Toch lukt het Ruby niet om hiermee rond te komen.

Om een extra zakcentje te verdienen, geeft ze online mental coaching sessies. “Soms verdien ik daar 200 tot 400 euro per maand mee. Dat is niet veel.”

Ruby heeft echter nog meer problemen in haar leven. Ze lijdt namelijk aan psychische decompensatie.

Het zit haar dus allemaal niet echt mee. “In mensentaal: sinds 2016 is mijn leven een puinhoop en ik kom er maar niet uit. Dat eist zo zijn psychische tol.”

De moeder vervolgt: “Dat zorgt er in de praktijk voor dat ik het financieel niet meer kan redden. Alles wordt alsmaar duurder, dat moet echt wel stoppen. Het is voor mij niet langer houdbaar.”

“De kinderen eten als wolven. Mijn zoons moeten medicatie nemen en daardoor is er geen rem op hun eetgedrag. Ik zie het niet meer zitten. Het enige wat ik kan doen is verder ploeteren.”

Verder lezen

Trending