Teun van de Keuken zet de discussie over sport en politiek opnieuw op scherp. De journalist vindt dat het Nederlands elftal zich niet alleen op het veld moet laten gelden, maar ook een morele grens moet trekken. Volgens hem kan Oranje straks niet vrolijk afreizen naar het WK in de Verenigde Staten en Mexico “alsof er niets aan de hand is”, terwijl president Donald Trump volgens de petitie een hard en gewelddadig beleid voert tegen “onschuldige migranten”. Meedoen aan het toernooi zou daardoor automatisch een signaal afgeven dat je dat beleid accepteert — al is het maar door simpelweg aanwezig te zijn.

Om druk te zetten startte Van de Keuken een petitie die in korte tijd hard groeit: binnen twee dagen kwamen er al ongeveer 20.000 handtekeningen bij. De oproep is niet alleen gericht aan de KNVB, maar ook aan premier Schoof en de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Dat is bewust, omdat het volgens de initiatiefnemers niet puur om voetbal gaat, maar om de uitstraling van Nederland als land. In de tekst van de petitie wordt daarnaast verwezen naar Trumps uitspraken en plannen rondom Groenland. De ondertekenaars noemen het “onbestaanbaar” dat Oranje wel meedoet aan een sportfeest, terwijl er tegelijk sprake zou zijn van geopolitieke druk en dreiging.

De kern van het argument: sport is nooit volledig neutraal. Een WK is een mega-evenement met politieke, economische en symbolische waarde. Door je deelname te normaliseren, help je volgens de actievoerders mee aan het imago van het gastland en de machthebbers. Zij stellen dat “nu deelnemen aan een sportevenement alsof er niets aan de hand is” neerkomt op het legitimeren van een koers waar Nederland zich juist tegen zou moeten uitspreken.

De KNVB heeft inmiddels gereageerd, maar kiest vooralsnog voor een zakelijke lijn. De bond zegt de petitie te kennen, maar ziet geen aanleiding om deelname te heroverwegen. Het standpunt is helder: Nederland heeft zich geplaatst, dus Nederland gaat. Tegelijkertijd benadrukt de KNVB dat ze geopolitieke ontwikkelingen wél serieus neemt en hierover afstemt met de Nederlandse overheid. Er is contact met ambassades ter plaatse en er wordt gesproken met internationale voetbalorganisaties zoals FIFA en UEFA. De bond zegt de situatie “nauwlettend” te volgen, maar wil daarin niet vooruitlopen op scenario’s die nog kunnen veranderen.

Ook sponsor ING houdt de kaarten tegen de borst. De bank wil nog geen principiële uitspraak doen en geeft aan uit te gaan van de huidige realiteit: Oranje gaat op dit moment gewoon naar het WK. Met andere woorden: zolang de KNVB niet draait, draait de sponsor ook niet mee in het boycotverhaal.

De supportersclub van het Nederlands elftal kiest eveneens voor afstand. Voorzitter Theo Pouw zegt dat een boycot een beslissing is voor instanties die daarover gaan, niet voor supporters. Supporters willen vooral voetbal, sfeer en reizen; politieke keuzes laten ze liever aan bond en overheid. Dat klinkt nuchter, maar laat ook zien waarom deze discussie zo snel polariseert: de ene kant wil juist dat sporters en teams stelling nemen, de andere kant wil sport zo veel mogelijk los houden van politiek.

Ondertussen gaat het sportieve verhaal “gewoon” door. Nederland speelt op het WK in de groepsfase tegen Japan, Tunesië en de winnaar van de play-offs tussen Oekraïne, Zweden, Polen en Albanië. Bij programma’s als Vandaag Inside wordt die loting al uitgebreid besproken, wat de tegenstelling extra zichtbaar maakt: terwijl de één een boycot eist, kijkt de ander vooral naar kansen, opstellingen en tegenstanders.

Kortom: Van de Keuken probeert met zijn petitie een principiële boycotbeweging op gang te brengen, maar stuit voorlopig op een KNVB die vasthoudt aan deelname, een sponsor die afwacht en supporters die politiek buiten de tribunes willen houden. De vraag is nu niet alleen of er nog veel meer handtekeningen bijkomen, maar vooral of die druk groot genoeg wordt om politiek en bond echt te laten bewegen.