Veel Nederlandse automobilisten kiezen er regelmatig voor om net over de grens te tanken, omdat brandstof in Duitsland en België vaak goedkoper is dan in Nederland. Daardoor ontstaat al snel het idee om meteen wat extra benzine mee te nemen in jerrycans. Toch gelden daarvoor duidelijke regels. Wie die niet kent, loopt niet alleen veiligheidsrisico’s, maar kan ook problemen krijgen met de douane of belastingdienst.

Voor particulieren geldt dat in een gewone personenauto maximaal 240 liter benzine in losse brandstofcontainers mag worden vervoerd. De benzine die al in de tank van de auto zit, telt daarbij niet mee. Per jerrycan geldt bovendien een maximum van 60 liter. In theorie kun je dus meerdere gevulde jerrycans meenemen, zolang je binnen die grens blijft. Die regels zijn vooral bedoeld om de veiligheid te waarborgen, omdat benzine als gevaarlijke stof wordt beschouwd.

Dat je een bepaalde hoeveelheid mag vervoeren, betekent echter niet automatisch dat je die ook belastingvrij Nederland in mag brengen. Fiscaal ligt de grens namelijk veel lager. Naast de brandstof in de tank mag je als particulier slechts 10 liter benzine belastingvrij meenemen in een jerrycan. Alles daarboven kan worden gezien als accijnsplichtige invoer. In dat geval kan de douane of belastingdienst extra heffingen opleggen, waardoor het prijsvoordeel van goedkoop tanken snel verdwijnt.

Bij terugkeer uit Duitsland of België kan de douane controleren hoeveel brandstof je vervoert en op welke manier dat gebeurt. Vooral wanneer er meerdere jerrycans in de auto staan, kan dat aanleiding zijn voor extra controle. Daarbij wordt niet alleen gekeken naar de hoeveelheid, maar ook naar het doel van het vervoer. Grote hoeveelheden benzine kunnen bijvoorbeeld de indruk wekken dat er sprake is van commercieel gebruik, wat extra vragen of maatregelen kan opleveren.

Ook op het gebied van veiligheid zijn er belangrijke aandachtspunten. Jerrycans moeten speciaal geschikt zijn voor brandstof en goed afsluitbaar zijn. Ongeschikte of slecht afgesloten containers kunnen lekken of dampen afgeven, wat gevaarlijke situaties oplevert. Bovendien moeten de jerrycans stevig vaststaan in de auto, zodat ze tijdens het rijden niet gaan schuiven of beschadigd raken.

Ventilatie is daarbij een extra punt van aandacht. Benzinedampen kunnen zich ophopen in een afgesloten ruimte, zoals een kofferbak. Zeker bij warm weer of tijdens langere ritten kan dat risico’s opleveren. Ook direct zonlicht op gevulde jerrycans is onwenselijk, omdat de druk in de container daardoor kan oplopen en de kans op lekkage groter wordt.

Hoewel de wet dus ruimte biedt om flinke hoeveelheden benzine te vervoeren, is dat in de praktijk vaak niet verstandig. Bij een ongeval kunnen volle jerrycans het brandgevaar aanzienlijk vergroten. Daarnaast kunnen verzekeraars kritisch kijken naar schadegevallen waarbij grote hoeveelheden brandstof in een auto aanwezig waren. Dat kan naast veiligheidsproblemen ook financiële gevolgen hebben.

De vraag is bovendien of het prijsvoordeel in de praktijk wel zo groot is. Goedkoper tanken over de grens lijkt aantrekkelijk, maar extra benzine meenemen levert ook nadelen op. Denk aan mogelijke belastingheffingen, kans op boetes, extra tijd bij het vullen en vervoeren, en het gedoe van het veilig opslaan van brandstof. Voor veel automobilisten is het daarom uiteindelijk verstandiger om alleen de tank te vullen.

Wie toch extra benzine wil meenemen, doet er goed aan om goedgekeurde jerrycans te gebruiken, de brandstofbon te bewaren en de containers stevig vast te zetten. Ook is het slim om vooraf te controleren welke regels in Duitsland of België gelden, want ook daar kunnen aanvullende voorschriften bestaan voor het vullen en vervoeren van brandstof.

Daarnaast is het verstandig om rekening te houden met het extra gewicht in de auto. Meerdere volle jerrycans kunnen het rijgedrag beïnvloeden, vooral als het gewicht ongelijk verdeeld is. Dat kan effect hebben op remmen, sturen en stabiliteit tijdens het rijden.

Alles bij elkaar geldt dat goedkoop tanken over de grens interessant kan zijn, maar dat extra benzine meenemen niet zonder risico is. Wettelijk mag er behoorlijk wat worden vervoerd, maar fiscaal ligt de grens veel lager. Daarom is het voor de meeste mensen de veiligste en slimste keuze om gewoon de tank vol te gooien en het daarbij te laten. Wie toch met jerrycans op pad gaat, moet de regels goed kennen en veiligheid altijd vooropstellen.

Ruim twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn blijft die gebeurtenis voor veel Nederlanders van grote betekenis. Niet alleen omdat het land erdoor werd opgeschud, maar ook omdat het politieke klimaat daarna blijvend veranderde. Voor Ingrid Coenradie was het bovendien een moment dat haar persoonlijke interesse in politiek sterk heeft aangewakkerd.

In een gesprek met Sven Kockelmann vertelde Coenradie dat de moord op Fortuyn haar als tiener diep raakte. Ze was veertien jaar oud toen het gebeurde en herinnert zich nog goed hoe groot de impact was, zowel thuis als in haar omgeving. Binnen haar gezin werd veel gesproken over Fortuyn en zijn ideeën. Haar vader had bewondering voor hem, terwijl haar moeder daar wat voorzichtiger in stond. Juist die verschillen in opvatting zorgden voor gesprekken die haar aan het denken zetten over politiek en maatschappelijke thema’s.

Volgens Coenradie was het niet alleen de moord zelf die indruk maakte, maar ook de rol die Fortuyn in het publieke debat speelde. Hij wist onderwerpen aan te snijden waar veel andere politici volgens haar omheen draaiden. Met zijn directe stijl en uitgesproken standpunten maakte hij ingewikkelde kwesties begrijpelijk voor een breed publiek. Daarmee groeide hij begin jaren 2000 uit tot een van de meest opvallende politici van Nederland.

Fortuyn sprak veel over veranderingen in de samenleving en over thema’s als immigratie, integratie en nationale identiteit. Hij benoemde gevoelens van onvrede en onzekerheid die bij een deel van de bevolking leefden. Daarmee wist hij veel mensen aan zich te binden, al riep hij ook stevige kritiek op. Zijn stijl was scherp en confronterend, maar juist dat zorgde ervoor dat veel aanhangers hem als authentiek zagen.

De moord op 6 mei 2002 op het Mediapark in Hilversum bracht een enorme schok teweeg. Het was een gebeurtenis die Nederland diep raakte, zeker omdat die plaatsvond vlak voor de verkiezingen. In Rotterdam, waar Fortuyn politiek sterk aanwezig was, kwam de klap extra hard aan. Volgens Coenradie zorgde het daar voor een gevoel van verbondenheid: mensen spraken er overal over en beseften dat het politieke landschap voorgoed was veranderd.

Voor haarzelf betekende die periode het begin van een blijvende belangstelling voor politiek. Hoewel ze niet direct actief werd, bleef de interesse groeien. In de jaren daarna ging ze zich steeds meer verdiepen in maatschappelijke discussies en politieke keuzes. Uiteindelijk zette ze zelf de stap naar de politiek en werd ze actief voor Leefbaar Rotterdam, de partij die nauw met Fortuyn verbonden is. Daar groeide ze later uit tot een belangrijke politieke figuur.

De invloed van Pim Fortuyn is volgens velen nog altijd zichtbaar in Nederland. Veel onderwerpen die hij destijds op de agenda zette, spelen vandaag de dag nog steeds een grote rol in het politieke debat. Ook zijn directe manier van communiceren heeft sporen nagelaten in de stijl van latere politici. Voor sommigen blijft hij een vernieuwer die vastgeroeste patronen doorbrak, terwijl anderen kritisch blijven op zijn ideeën en nalatenschap.

Voor Coenradie staat vooral vast dat de gebeurtenissen rond Fortuyn haar politieke bewustzijn hebben gevormd. De moord was voor haar niet alleen een dramatisch moment in de Nederlandse geschiedenis, maar ook een gebeurtenis die haar kijk op de samenleving blijvend veranderde. Daarmee laat haar verhaal zien hoe historische gebeurtenissen soms diepe persoonlijke invloed kunnen hebben en mensen richting politiek engagement kunnen sturen.

In Tussen Kunst en Kitsch zagen ruim een miljoen kijkers hoe twee beelden, die jarenlang in een doos op zolder lagen, ineens van grote waarde bleken te zijn. AVROTROS heeft inmiddels ook laten weten wat er nu met de kunstwerken is gebeurd.

In de uitzending kwamen een broer en zus langs met twee beelden uit de nalatenschap van hun moeder. Het ene beeld is lang en stond vroeger op de grond, terwijl het andere — een kleinere danseres met vleugels — op een bijzettafeltje stond. Tot hun bezoek aan het programma lagen beide beelden simpelweg opgeborgen op zolder.

Aanvankelijk gaat de meeste aandacht uit naar het grote beeld, dat door de vrouw altijd “Lange Jan” werd genoemd. Presentator Frits Sissing vraagt of de twee de beelden zelf eigenlijk mooi vinden. De zus antwoordt eerlijk van niet, terwijl haar broer op de achtergrond instemmend reageert. Sissing zelf is juist wel gecharmeerd.

Expert Dickie Zebregs bekijkt de beelden vervolgens aandachtig en ziet al snel dat het gaat om werk in Balinese art-decostijl. Het kleinere beeld blijkt aan de onderkant gesigneerd door I Ketut Rodja, een naam die binnen die stijl veel aanzien geniet. Volgens de expert zijn de verhoudingen uitzonderlijk mooi en is de kans groot dat dit beeld daadwerkelijk door de meester zelf is gemaakt.

Het grote beeld is dan wel niet gesigneerd, maar lijkt uit hetzelfde Balinese dorp te komen en maakt eveneens een goede indruk. Daarna volgt natuurlijk het spannendste moment: de taxatie.

Het lange beeld blijkt een waarde van ongeveer 3.000 euro te hebben. Dat bedrag zorgt al voor verrassing, maar het is vooral het kleinere beeld dat voor verbijstering zorgt. Dat blijkt volgens de expert namelijk maar liefst 85.000 euro waard te zijn. De zus reageert ongelovig en denkt eerst dat het een grap is. Ook haar broer is zichtbaar overdonderd. Frits Sissing vat het treffend samen: het stond al die tijd gewoon op zolder.

Veel kijkers vroegen zich daarna af wat er met de beelden zou gebeuren. Worden ze verkocht of houden de broer en zus ze zelf? AVROTROS liet een dag later weten dat de beelden vanwege hun hoge waarde inmiddels extern worden bewaard.